مرز بین عشق و جنون

 

مرز بین عشق و جنون

نقد فیلم ملی و راه های نرفته اش

کارگردان : : تهمینه میلانی         

فیلمنامه : تهمینه میلانی

تهیه کننده : تهمینه میلانی

مدیر فیلمبرداری: تورج منصوری

بازیگران :

ماهور الوند- میلاد کی مرام- السا فیروز آذر - جمشید هاشم پور

تهمینه میلانی در ادامه فیلم هایی که در مورد زنان و مصائب آنها می سازد این بار به سراغ سوژه ای مشابه با فیلم های قبلیش رفته است ستمی که در جامعه مرد سالار به زنان روا داشته می شود و زنانی که منفعل هستند و دست بسته اند و تنها کاری که می توانند انجام دهند  این است که بسازند و بسوزند و در نهایت دست به خودکشی بزنند!

این تصویر سیاه از زنان و مردان جامعه ما مرتب در فیلم های وی تکرار می شود

ملیحه تصویری زنی عامی است که حتی از هوش متوسطی هم برخوردار نیست وگرنه کدام دختر امروزی است که این هخه مورد تحقیر و ضرب و جرح قرار گیرد و باز به زندگی با چنین شوهری ادامه دهد . شخصیتی که گویا خلق شده است تا حس ترحم و دلسوزی ما را تحریک کند !

میلانی در به تصویر کشیدن رابطه کابوس مانند مردانی که با تحکم زندگی را بر زنان تلخ می کنند موفق عمل کرده است ولی آنسوی قضیه را که جایگاه زن امروز است را بسیار ضعیف و منفعل نشان داده است اگر این فیلم در 40 سال پیش ساخته شده بود می شد پذیرفت که جامعه ما چنین زنان منفلی دارد ولی در حاضر اینگونه زنان مابه ازای خارجی ندارند و یا تعدادشان بسیار کم است زنی که فقط کتک می خورد و تحمل می کند

این گونه دخترها زیاد نیستند البته در جامعه فعلی ما دخترانی هستند که از طرف خانواده مورد مهر و محبت قرار نمی گیرند و به امید رها شدن از این وضعیت و در جستجوی زندگی تازه ای  تن به ازدواج با مردی می دهند به این امید که از آن جایگاه تنگ رهایی پیدا کنند ولی در واقع از چاله به چاه می افتند ... چون احساسی عمل می کنند و تصمیم آنها برای ازدواج عاقلانه نیست ... حتی بقدری اسیر احساسات می شوند که بدیهی ترین چیزها را هم نمی بینند و سریع گول می خورند ( نگاه کنید به سکانسی که سیاوش و ملیحه در رستورانی نشسته اند و ملیحه به دستشویی می رود ولی سیاوش موبایلش را چک می کند و ملیحه می بیند و اعتراض می کند ولی با یک توجیه از طرف سیاوش و دادن گردنبندی موضوع به این مهمی را که  سرک کشیدن در حوزه خصوصی اش است فراموش می کند در صورتیکه همان لحظه باید متوجه می شد که چنین مردی شکاک است و بعدها مشکلات زیادی ایجاد خواهد کرد )

من ترجیح می دادم داستان اینگونه تمام شد که ملیحه بدنبال گرفتن حقش موفق می شود از سیاوش طلاق بگیرد و زندگی تازه را شروع کند نه اینکه خودکشی کند

ماهور الوندی که در دومین  تجرب بلند سینمایی اش خیلی خوب ظاهر شده است ولی چیزی که ایراد دارد داستان است و نه بازی ماهور الوند .

فیلم بشدت سیاه است ارائه چنین تصویری بیش از آنکه واقع گرایانه باشد بدبینانه است اینکه مردی از همان اولین شب ازدواج با همسرش به یکباره اخلاق 180 درجه تغییر کند و آن زمزمه های عاشقانه تبدیل به فحاشی و کتک کاری شود خیلی واقع بینانه نیست ... عموما این جور اختلاف ها انهم از طرف مردان شکاک نسبت به همسرشان یکی دو ماه بعد از ازدواج و دست کم بعد از ماه عسل رخ می دهد نه در همان شب ازدواج !

ما به یکباره با سیاوشی روبرو می شویم که مثل اینکه جن زده شده است و در عرض یک شب بکلی اخلاقش عوض شده و دلیل موجهی هم برای این تغیبر اخلاق ناگهانی پیدا نمی کنیم ؟!  اینها بخاطر صعف شخصیت پردازی در فیلمنامه است

که البته ضعف های فیلمنامه به همین یک مورد محدود نمی شود و ایرادتی دیگری هم دارد از جمله اینکه تصویر درستی از دو خانواده ( خانواده سیاوش و خانواده ملیحه ارائه داده نمی شود کاراکترها اغلب رفتاری منطقی ندارند و خیلی بالماسکه ای عمل می کنند و نیز دیالوگ های شعاری که همیشه این چیزها از ارزش فیلم می کاهد

بنظر من خانوم میلانی باید از فیلم نامه های بهتری برای ساختن فیلم استفاده کند و بهتر است بجای نوشتن فیلم نامه  این کار را به کسانی که در این زمینه تخصص بیشتری دارند  کسی که بتواند با نشان دادن رنج و درد زنان جامعه راه حل بیرون رفت از این وضعیت را هم نشان دهد وگرنه نمایش صرف این ستم آنهم به این شکل اغراق شده چه فایده ای دارد ؟ َ جز اینکه حس همدردی تماشاگران را تحریک کرده و چشمانشان را گریان کند ؟

در جایی سیاوش برای توجیه کتک زدن ملیحه  به خانواده اش می گوید که چون او را بشدت دوست دارد و عاشقش هست دست به چنین کاری زده است ! این جفنگ ترین توجیهی است که می توان کرد وقتی کسی به کسی عشق بورزد حتی حاضر نمی شود گردی به خاطرش بنشیند تا چه رسد به اینکه دست رویش بلند کند و به آن شکل اسف بار او را کتک بزند این اسمش عشق نیست جنون است !

با شناختی که از خانوم تهمینه میلانی داریم و با جسارت هایی که وی در عرصه فیلمسازی داشته است و پای فیلم هایش ایستاده است و به کسی باج نداده است توقع داشتیم فیلمی قوی تر و موثرتر را از او شاهد باشیم ... ولی متاسفانه فیلم ... ملی و .... گامی به عقب در کارنامه درخشان خانوم میلانی است .

 

/ 0 نظر / 22 بازدید